ورود گل پسر به خونه!

خوب عسل شما پابه خونه خودت گذاشتی که چه پربرکت هم گذاشتی.اتاق شماهم که با تلاش شبانه روزی بالاخره آماده شد.البته کاغذدیواری اتاقت را خودم هم ندیده بودم.آخه آقای نصاب من که تو بیمارستان بودم اومد نصب کرد(ای ول به این دل کوچیکی)اینم عکسش!

 البته کامل همه اش توکادر جا نشد وگرنه خدا میدونه چی بووووود.

امااولین مسئله ای که همه ما را نگران کرده بود این بود که شیرمنو نمیخوردی.وای خدا چقدر از خدا خواستم که این حسرت به دل من نمونه وبالاخره خودش هم کمک کرد و پس از سه چهار ساعت تلاش مستمر بالاخره با کمک مادرجون که انصافا خیلی زحمت کشیدند موفق شدیم. درست همان لحظه هم به اصطلاح ناف  شما افتاد.این اتفاقات روز ٥شنبه ١٨ فروردین افتاد.

نامگذاری گل پسر

 دومین رویداد مهم نامگذاری اسم خوشگلت بود. تا شب قبلش هنوز اسم شما به طور قطعی مشخص نبود.هر کسی یه پیشنهاد میداد:توحید،مبین ، هادی و.....بالاخره در کمال ناباوری اسم شما شد امیــــــــــــــرعلی!انشالله نامدار باشی عسل!مثل دخترعموت صاینا که ٦ماه پیش اسمش را گذاشتند،پدرجون آقای هاشمی را آوردند و خیلی با آداب اسم شما را گذاشتند که البته عمو مهدی از لحظه به لحظه اش فیلم گرفتند.اما شرمنده عکس نه!!

خلاصه دیگه ما شدیم رسما مامان امیرعلی 

دیگه گروه گروه ،دوست و آشنا میومدند دیدن واز ما را با هدایاشون خوشحال میکردندالبته این من نیستم.آخه یکی نیس بگه شما با این حالتون .... به هر حال جا داره همینجا از همه کسانی که به هرطریقی محبت کردند تشکر ودر زیارت رفتنهاشون،شادی عزیزاشون جبران کنیم. 

اما از همه خوشحالتر عکسی بود که آتلیه بیمارستان گرفت و الهام (دخترعموی من)تحویل گرفته بود و برام آورد که برات میذارمش

البته اینجا به قول عمو مهدی مکه بودی .به هرحال یادگاری از اولین ساعات تولدته .

هر روز یه اتفاق تازه،یه کار جدید از گلم میدیدم و خدا را شکر میکردم.بعضی وقتها یه نگرانی تازه و البته معمولا بیخود.خب دیگه مادره و به قول مادرجون که میگند مادر خواب راحت راهم به بچه اش  نمیبینه! وماه اول با همه سختی های شیرینش گذشت.